Ne denir bilmem ki sözün bittiği yer evet fatemli olmak ayrıcalıktır gercekten hissedenlere allaha emanet olun salih hocam

SEVGİLİ HOCAM.sizi çok özledik hocam en çokta bana kızmanızı genemi sen geç kaldın demenizi özledim. hocam vallaha daha geç kalmıyorum.ZATEN OKUL BAŞKANI OLDUM öğrencilere iyi örnek olmam lazım.hocam bende hakkınız çoktur.ne yapsam ödeyemem. hocam ben gene çok konuştum bende sözlerimi kendi lafımla bitireyim.İNSANLAR BİRBİRLERİNİN DEĞERİNİ KAYBEDİNCE ANLARMIŞ.HOCAM SİZİ ÇOK SEVİYORUZ NE OLUR BİZİ unutmayın. Allaha emanet olun...

hocam sizin hakkınızı nasıl öderiz bize verdiğiniz emeklerin nasıl hakkını öderiz seni çok seviyoruz hocam inşallah birgün karşılaşırız elinizi öpmek isterim ALLAHA emanet olun kendinize iyi bakın

Salih Hocam sizin ayrılıyor olmanıza hem şaşırdım hemde üzüldüm, sizi Bilgisayar Bölümü ile bütünleşmiş görüyordum, sizsiz düşünemezdim açıkçası.
Kısmette varsa  bize "hayırlı olsun" demek düşer.

2001-2008 yılları arasında görev yaptığım okuluma web sitesi hazırlarken koyduğum “FATEM’Lİ OLMAK AYRICALIKTIR.” sözünü daha sonra kendi mesajımın başlığı olacağını hiç düşünmemiştim. Çünkü 2001 de Erzincan’a gelirken bu memleketten bu kadar üzülerek ayrılacağımı belki de tahmin etmiyordum. Ankaralı birisi olarak Erzincan’a ilk atamam yapıldığında kafamda o kadar çok soru işareti vardı ki. Her şeyi düşünüyordum. Belki de bize oralar hakkında ne gösterilmek istendiyse biz onlara inanmıştık yıllarca. En fazla bir yıl kalırım, sonra dönerim diyordum.
Şimdi dönüp arkama baktığımda dolu dolu yedi yılımın geçtiğini görüyorum . Yedi yıl içerisinde bu tayin dönemi hariç bir kere bile tayin istemedim. Gerek değerli okul müdürüm ve idarecilerim ve gerekse çok kıymetli bilgisayar bölümü öğretmenleri ve diğer öğretmen arkadaşlarım bana gurbetteyim hissini hiç yaşatmadılar.
Bölüm zümrelerinde sürekli üzerinde durduğum bir konu vardı. Bu bölümdeki kadroyu başka bir yerde bulmak imkansızdır. Aslında bu sözün altında yaşanmışlıklar yatıyor. Birbirimize verdiğimiz destek yatıyor. Gece yarılarına kadar yaptığımız projeler yatıyor. Daha iyisini nasıl yaparız diye düşündüğümüz toplantılar yatıyor. Oğuzhan bey, Murat bey, Yakup Bey, Semih Bey, Hüseyin Bey, Hasan Bey ve Faruk Beyle okul içerisinde ve dışarısındaki tırnak ile et misali kardeşliğimiz yatıyor. Eminim bizi biz yapan bu özellikler hiçbir zaman kaybolmayacak.
Burada da kıymetli öğretmen arkadaşlarla çalışıyorum. Sağolsunlar alışmam için hepsi çok yardımcı oldu. Öğretmen arkadaşlarıma ve öğrencilerime Erzincanı anlatıyorum. Size anlatıldığı gibi değil , her yerin iyisi kötüsü olur , ben yedi yıl boyunca kötü insanlarla hiç karşılaşmadım diyorum. FTSK yı anlatıyorum. Hatta cümleme başlarken “Bizim Erzincanda …” diye başlıyorum. Öğretmen arkadaşlarım şaka yapıyorlar. Hocam “Sizin Erzincan da nasıl oluyordu?” diye soruyorlar. Oralar her zaman memleketim, okul her zaman benim okulum olarak kalacaktır. Mesajıma Mevlananın dizeleriyle son verirken çalışma arkadaşlarımın hepsine selam eder, bütün öğrencilerimin gözlerinden öperim.
“Ben dostlarımı ne kalbimle, ne de aklımla severim.
Olur ya kalp durur, akıl unutur.
Ben dostlarımı ruhumla severim,
O ne durur , ne de unutur.”
Hoşcakalın…